اگر مقصود رسول خدا (ص) از حديث غدير ، تعيين علي (ع) به عنوان خليفه بود ، نبايد ميان صحابه اختلاف مي‌شد ؛ چون آن‌ها صحابه رسول خدا (ص) و دست پروده آن حضرت بودند .‌ چگونه مي‌توان تصور كرد كه تنها بعد از چند روز از حادثه غدير خم ، صحابه وصيت و فرمان رسول خدا را فراموش كرده باشند و به آن حضرت خيانت كنند ؟

بنابراين قطعاً مقصود رسول خدا امامت آن حضرت نبوده است .

نقد و بررسي :

خواستگاه اين شبهه ، تصور نادرستي است كه اهل سنت از صحابه دارند ، زيرا آن‌ها بر اين باورند كه اگر كسي نام صحابي را گرفت وملقب به اين نام شد، عدالتش قطعي است و كاري بر خلاف فرمان رسول خدا صلي الله عليه وآله انجام نخواهد داد .

بي ترديد اگر مواردي يافت شود كه صحابه حتي در زمان رسول خدا صلي الله عليه وآله ، دچار اختلافات شديدي شده‌ و بر خلاف فرمان رسول خدا صلي الله عليه وآله رفتار كرده‌اند ، بي اساس بودن اين شبهه روشن و ثابت مي‌شود كه اختلاف صحابه در باره يك مسأله ، تأثيري در تعيين مقصود رسول خدا نداشته و در نتيجه خدشه‌اي بر دلالت حديث غدير وارد نخواهد كرد . اكنون به چند مورد از مخالفت‌هاي صحابه با رسول خدا اشاره مي كنيم:

خطبه‏اى از آن حضرت(ع)پس از بازگشتش از صفين

او را سپاس مى‏گويم و خواستار فزونى نعمت او هستم و بر آستان عزتش سرتسليم نهاده‏ام و خواهم كه مرا از گناه در امان نگه دارد.از او يارى مى‏جويم كه نيازمندآنم كه نيازم برآورد.هر كس را كه او راه بنمايد،گمراه نگردد و هر كس را كه با اودشمنى ورزد،كس زينهار ندهد، هركس را كه تعهد كند،بى‏چيز نشود كه تعهدش‏از هر چه به سنجش آيد،افزون است و از هر چه اندوختنى است‏برتر.و شهادت‏مى‏دهم كه خداوندى جز الله،خداى يكتا نيست.يگانه است و بى‏هيچ شريكى.

شهادت مى‏دهم،شهادتى كه خلوصش از بوته آزمايش نيكو برآمده باشد و اعتقاد به آن باصفاى نيت همراه بود.بدان چنگ در مى‏زنم،همواره تا آنگاه كه ما را زنده مى‏دارد ومى‏اندوزيم آن را براى روزهاى هولناكى كه در پيش داريم.چنين شهادتى نشان عزم جزم ما درايمان است و سرلوحه نيكوكارى و خشنودى خداوند است و،سبب دورساختن شيطان.

قسمت اول

كليّات اخلاق مديريّت‏
تبيين واژه‏ها
1- اخلاق‏
اخلاق در اصطلاح عبارت از هيأت خاصّى است كه براى نفس پيدا مى‏شود و در آن رسوخ مى‏كند و به كمك آن كارها به آسانى و بدون نياز به فكر و انديشه از انسان صادر مى‏شود. هرگاه هيأت مزبور به طورى ظهور پيدا كند كه كارهاى شايسته و مورد پسند شرع و عقل از آن ناشى شود، آن را (اخلاق و) خوى نيك مى‏نامند؛ و اگر برخلاف انتظار، از آن كارهاى نكوهيده سر بزند، آن را خوى زشت مى‏گويند.
2- مديريّت‏
مديريت يعنى مجموعه‏اى از آگاهى‏هاى شكل يافته جهت ايجاد هماهنگى در يك سازمان براى بارورى بهتر برنامه‏ها و نيل به هدف‏هاى مطلوب.

واژه «مديريت» در متون اسلامى نيامده، ولى از اصطلاحاتى مانند امامت، امارت، ولايت، سياست، رياست، سيادت و ... استفاده شده كه مفهوم مديريت از آن‏ها فهميده مى‏شود و مى‏توان مديريت را در سيماى آن‏ها جست و جو كرد. برخى، مديريت اسلامى را چنين تعريف كرده‏اند:
مديريتى كه زمينه رشد انسان به سوى «اللّه» را مطابق كتاب و سنت و سيره پيامبر صلى الله عليه و آله و امامان معصوم عليهم السلام و نيز دستاوردهاى علوم و فنون و تجارب بشرى فراهم نمايد.